Opinion

Why is science no longer supporting atheists, and starting to turn to God?

Why is science no longer supporting atheists, and starting to turn to God?

By Stephen C. Meyer/ Recent news has not been encouraging for believers. A Gallup poll shows that the percentage of Americans who believe in God has dropped to 81 percent. A 10 percent decline over the past decade, and the lowest level on record.

This accelerating trend is especially more pronounced among young people. According to a Pew Research Center survey, 18-29 year olds are disproportionately represented among so-called atheists, gnostics, and the unaffiliated.

Pastors and other religious leaders attribute this trend to many factors: the growth of young people outside the church, ignorance of the church's liturgy and culture, and even Covid-19. We found another answer in our national survey about the underlying reasons for this growing distrust: misunderstanding of science.

Our survey found that the perceived message of science has played a major role in the loss of trust. We found that scientific theories about the evolution of life, in particular, prompted more people to reject belief in God than concerns about suffering, disease or death.

Also, it showed that 65 percent of self-identified atheists and 43 percent of agnostics believe that “the findings of science in general make the existence of God less likely. It is easy to see why this perception is so widespread.

In recent years, many scientists have emerged as celebrity spokesmen for atheism. Richard Dawkins, Lorenz Kraus, Bill Naje, Michael Shermer, the late Stephen Hawking and others have published popular books arguing that science makes belief in God unnecessary or implausible.

"The universe we observe has the properties we should expect if, in the end, there is no purpose, no project... Nothing but blind and ruthless indifference," Doukins wrote.

However, between the message and the reality, there is a huge gap.

Gjatë shekullit të kaluar, zbulime të rëndësishme shkencore e kanë sfiduar fort ateizmin e bazuar tek shkenca. Dhe në veçanti 3 prej tyre, tregojnë një histori shumë më miqësore ndaj Zotit.

Së pari, shkencëtarët kanë zbuluar se Universi fizik e kishte një fillim. Ky zbulim, i mbështetur nga astronomia vëzhguese dhe fizika teorike, bie ndesh me pritshmëritë e ateistëve shkencorë, të cilët prej kohësh e portretizuan Universin si të përjetshëm dhe vetë–ekzistent,? dhe që rrjedhimisht nuk ka nevojë për një krijues të jashtëm.

Dëshmitë për atë që shkencëtarët e quajnë Big Beng, kanë konfirmuar pritshmëritë e teistëve tradicionalë. Fituesi Çmimit Nobel Arno Penzias, që ndihmoi në arritjen e një zbulimi kyç në mbështetje të teorisë së Big Bengut, ka vënë në dukje lidhjen e dukshme midis pohimit të tij të një fillimi kozmik dhe konceptit të krijimit hyjnor. “Të dhënat më të mira që kemi janë pikërisht ato që do të kisha parashikuar, po të mos kisha asgjë tjetër përveç 5 librave të Moisiut…dhe Biblës në tërësi”- shkruan Penzias.

Së dyti, zbulimet nga fizika rreth strukturës së Universit e përforcojnë këtë përfundim teist. Që nga vitet 1960, fizikanët kanë përcaktuar se ligjet dhe parametrat themelorë fizikë të Universit tonë janë përshtatur mirë, përkundër të gjitha gjasave, për ta bërë Universin tonë të aftë të mbajë jetën.

Edhe ndryshimet më të vogla midis shumë faktorëve të pavarur – si forca e tërheqjes gravitacionale ose elektromagnetike, ose rregullimi fillestar i materies dhe energjisë në Univers – do ta kishin bërë të pamundur jetën. Shkencëtarët kanë zbuluar se ne jetojmë në atëqë fizikanti australian Ljuk Barnes e quan një “Univers me fat”.

Nuk është për t’u habitur që shumë fizikanë kanë arritur në përfundimin, se ky rregullim flet për një “akordim kozmik shumë të detajuar”. Siç argumentoi ish-astrofizikani i Kembrixhit, Sër Fred Hojl “Një interpretim logjik i të dhënave sugjeron, se një super-intelekt është bashkuar me fizikën për të bërë të mundur jetën”.

Së treti, biologjia molekulare ka zbuluar praninë tek qelizat e gjalla të një bote të imët të nanoteknologjisë informative. Këto përfshijnë kodin dixhital në ADN dhe ARN, makineri të vogla molekulare, të ndërtuara në një mënyrë shumë të ndërlikuar, të cilat e tejkalojnë shumë teknologjinë tonë dixhitale sa i përket aftësisë së tyre të ruajtjes dhe transmetimit.

Madje edhe vetë Riçard Doukins e ka pranuar se “kodi i makinës së gjeneve, është shumë i ngjashëm me kompjuterin”, duke nënkuptuar veprimtarinë e një programuesi mjeshtëror nëfillimet e origjinës së jetës. Zbulimet e biologjisë moderne, nuk janë ato që do të priste dikush nga proceset thjesht materialiste.

All of this underscores a growing disparity between public perceptions of the message of science, and what the scientific facts show. The great discoveries of the last century do not point to a "blind and ruthless indifference", but to the detailed design of life and the Universe, and perhaps to an intelligent creator behind it all.

Note: Stephen C. Meyer, directs the Center for Science and Culture at the Discovery Institute in Seattle, USA.

Originally published on Bota.al