Shënime në Blog

Information, education and distraction: Video games are the future of politics

GAFAM (Google, Apple, Facebook, Amazon dhe Microsoft) janë shërbime publike dhe si të tilla duhet të kenë detyrime: nuk duhet të dominojnë tregun, mos të zotërojnë gjithë inovacionin, të mos i bëjnë njerëzit të varur, të mos lejojnë që zhvillimet me hologramet të jenë krejtësisht në duart e tyre. GAFAM duhet të ndahet në pjesë të veçanta dhe të ndryshme, në mënyrë që të mos zëvendësojë shtetet demokratike.
Information, education and distraction: Video games are the future of politics

What will be left for the media and democracies of tomorrow, when truth and falsehood will be indistinguishable from each other, and private life will be made entirely public? Jacques Attali tries to answer this question, embracing a positive approach, in the new book "Misinformed: Journalism and Freedom in the Age of Social Networking".

Mr. Attali, in the introduction you emphasize that the media were born in Italy as "announcements". Can you explain to us in what context?
Of course information exchanges were born several thousand years ago. But what happened in the fourteenth and fifteenth centuries is that merchants of the largest cities in the world, mainly in the area of ??Flanders and Italy, began to write letters with the necessary information for their work, from prices to types of goods . Few merchants in Venice and Rome had the intuition to realize that some information in personal letters might be of interest to others. So they removed the private part, the one that was more specific, and then traded this part of the confidential letters talking about the economic situation in Rome, Venice or Bruges. These announcements, or newspapers we can call them, are the first media.

The form that media and social networks have taken today, with the mixing of the private with the public, does not remind you a bit of these kinds of "announcements"?
This is my prediction. Not just those who share content on YouTube or Twitter, but also the big traditional media. Unlike the Economist model, where articles do not contain the author's name, many newspapers are increasingly becoming a selective collection of "announcements", information provided in a personal spirit by identified and respected authors.

In a very positive passage of the book, you write that today, despite the spread of false news, “more and more people, both in absolute numbers and in relative terms, have access to verifiable and demonstrable news. "More and more people are able to provide reliable information about events they have seen or can analyze their consequences." So do we have the right to feed on hope?
Of course, we are also part of very positive events. Previously there were only three types of media, namely newspapers, radio and television, which created a co-existence. The fourth media, the internet, was fed up with them like a vampire, but the previous media can still live on the internet. And there is a great opportunity to have quality information, thanks to competent professionals who can express themselves more, but also better than before, addressing more educated people than in the past. Then, yes, there is an explosion of false news, but it is characteristic of our era and the near future: the coexistence of the best with the worst.

Skenari më pak i gëzuar e parashikon të gjithë njerëzimin të ndarë në tre grupe. Si ndahet ky trepalësh?
Në librat e mi flas për hipernomadët: janë që kanë aftësi, informacion dhe mundësi për të udhëtuar në mënyrë reale dhe virtuale. I dinë gjërat para të tjerëve. Në ekstremin tjetër janë nomadët e vërtetë, të cilët janë nomadë sepse jetojnë në një situatë jashtëzakonisht të pasigurt, kanë akses në informacione të pakta dhe jo cilësore. Në mes, qëndron grupi më i madh, i cili shpreson të ngjitet në grupin e parë dhe është i tmerruar nga mundësia e rënies në grupin më poshtë. Kjo është ajo që po ndodh me klasën e mesme, e cila ushqehet me konspiracion si për shtresat e larta ashtu edhe për ato të ulëta.

Ishin interneti dhe rrjetet sociale që përcaktuan përfundimisht lindjen dhe suksesin e populizmave në botë?
Në të vërtetë këto mekanizma janë shumë antikë. E gjejmë te Antoni, rrëfyer nga Shekspiri: turma që në fillim duartroket vdekjen e Jul Çezarit, në fund të fjalimit vërsulet për të vrarë pikërisht vrasësit e Çezarit. Është përshkruar në mënyrë perfekte mundësia e manipulimit të turmave. Në shekullin e shkuar, në Gjermani, në Itali dhe në Francë, populizmi nuk pati hiç nevojë për internetin për të marrë pushtetin. Është e vërtetë se populizmi sot është shumë i pranishëm, por ama kemi edhe mjetet për ta luftuar. Së fundi e kemi parë në Itali një tentativë populizmi, që dështoi. Por nëse ka një vend ku interneti është vërtetë arma e një populizmi të gatshëm për të marrë pushtetin në çdo moment, është Amerika.

Pse mendoni se do të jenë hologramet ato që do të transformojnë informacionin, e për pasojë politikën?
Është faza tjetër e asaj që shohim sot të jetë realitet. Video-lojërat më duken një portë e shkëlqyer për të ardhmen e informacionit, sepse aty ekzistojnë lidhje gjithnjë e më të ngushta midis informacionit, edukimit dhe shpërqendrimit. Aftësia e përqëndrimit është gjithnjë e më e ulët dhe mjeti i shpërqendrimit bëhet gjithnjë e më të rëndësishëm. Megjithëse kjo ekzistonte në shekullin e nëntëmbëdhjetë, kur gazetat botonin feuilleton (pjesë shtesë që përmbante tregime, lajme me bazë thashethemesh etj.) për të tërhequar vëmendjen e lexuesve. Besoj se së shpejti nuk do të lexojmë dhe nuk do të shohim vetëm raportimin e një gazetari terreni mbi një luftë që po ndodh, por hologrami ynë do të transportohet me të, në fushën e betejës. Për një aplikim më të këndshëm, ne do të mund të gjendemi në fushë pranë lojtarëve.

Po projekte “metaverse”?
Pjesërisht, por më duket një variant i varfër. Është një ekzagjerim katastrofik i shoqërisë vetmitare dhe narciste. Mund të imagjinonim diçka më magjepsëse dhe jo aq të largët teknikisht: për shembull një glob të vogël për t'ia dhënë një fëmije, i cili prek një vend dhe ai vend materializohet para syve të tij. Pyetja është filozofike, gjithçka varet nga ajo që duam të bëjmë përmes botës dixhitale: duam të kënaqim egon apo të ndërlidhemi me të tjerët.

Ju e krahasoni veten me Maksin në “Kritika e Programit Gotha”. Pse?
Socialistët gjermanë i kërkuan një mendim mbi programin e tyre, dhe në letrën që shkroi, ai e mbylli: “Dixi et salvavi animam meam”. Nuk besonte aspak se do t’ia marrin për bazë këshillat, por gjithsesi ua ofron për të shpëtuar ndërgjegjen. Pak a shumë kjo është gjendja ime shpirtërore. Nuk jam i sigurt se ajo që them do të shërbejë për ndonjë gjë, ama mendoj se është e rëndësishme që gjithsesi ta them. Lëshoj një mesazh në shishe.

Cilat janë këshillat tuaja për të qëndruar në këtë anë të humnerës?
Jam i bindur mbi fuqinë pozitive dhe demokratike të teknologjive të reja, por për të shmangur fatkeqësinë e pasojave katastrofike duhet të ridrejtojmë kurbën e ngjarjeve duke vepruar në katër nivele: qytetarë, gazetarë, media, autoritete. Pra, të mësojmë artin e informimit, të investojmë në verfikimin e fakteve, të rivlerësojmë gazetarinë dhe formimin, të çmondojmë platformat që janë tepër të mëdha dhe tepër të fuqishme.

Why is disassembly of GAFAM important? (Google, Apple, Facebook, Amazon and Microsoft)
GAFAM are public services and as such must have obligations: they must not dominate the market, they must not own all the innovation, they must not make people dependent, they must not allow developments with holograms to be completely in their hands. GAFAM should be divided into separate and different parts, so as not to replace democratic states.

* Born in Algeria in 1943, Jacques Attali is a French economist, political scientist, publicist. In 1973 he was appointed economic adviser to socialist leader François Mitterrand. After his election as President, he held the same position until 1991, when he was appointed president of the EBRD. The interview for Stefano Montefiori was translated into Albanian by Erjon Uka.