Histori Personale

Historia e Amadeus Dienach, njeriut që ra në koma në 1921 dhe u ‘’zgjua’’ në 3906

Historia e Amadeus Dienach, njeriut që ra në koma në 1921 dhe u
Krijimi i një bote futuriste kërkon shumë kreativitet dhe imagjinatë, veçanërisht gjatë fillimit të shekullit të 20-të, ku inovacioni teknologjik nuk ishte aq i pranishëm sa është sot. Libri i Paul Amadeus Dienach me titull "Kronika nga e ardhmja: Historia e Paul Amadeus Dienach" bazuar në ditarin personal të Dienach u botua fillimisht në 1972 në greqisht. Në ditarin e tij, ai kishte shkruar me detaje të jashtëzakonshme se si jetoi në vitin 3906 kur përfundoi në koma për një vit.

Sasia e detajeve specifike brenda librit ka bërë shumë njerëz të mendojnë se ai në të vërtetë kishte jetuar në një lloj mënyre shpirtërore në vitin 3906 ose në një botë shumë futuriste bazuar në sasinë e detajeve të dhëna. Përsëri, viti 1921 nuk ishte edhe aq interesant në kuptimin që nuk kishte shumë gjëra për të frymëzuar shkrimtarët apo për të nxitur imagjinatën e tyre.

Sëmundja e gjumit

Historia e Amadeus Dienach, njeriut që ra në koma në 1921 dhe u

Paul Amadeus Dienach ka lindur në Cyrih të Zvicrës në vitin 1884. Që në moshë të re ai gjithmonë ka ëndërruar të jetë mësues dhe për këtë arsye kishte studiuar për t'u bërë mësues. Pas mbarimit të studimeve u bë mësues i gjuhës gjermane dhe frënge. Ai ishte i dashuruar me një grua që e theu zemrën për një burrë të pasur. Pasi ajo u martua, ai përfundoi në depresion që disa thonë se kishte ndikuar në shëndetin e tij.
Në vitin 1917 Dienach u sëmur me një sëmundje që erdhi aq misterioze, e quajtur Encephalitis letargica , ose më e njohur si sëmundja e gjumit. Kishte një epidemi të vogël në Evropë me këtë sëmundje që ishte kryesisht e pranishme midis viteve 1916 dhe 1924. Ata që u kapën nga kjo sëmundje përfunduan në koma për periudha të gjata kohore. Ata që ishin të pafat nuk u zgjuan kurrë nga koma. Dienach filloi të binte në gjumë spontanisht, ndonjëherë për disa minuta, herë të tjera për ditë të tëra. Kur u zgjua, ai nuk do të kujtonte kurrë atë që kishte ëndërruar.

Në vitin 1921 sëmundja e tij u përkeqësua kur e zuri gjumi për një vit të mirë. Gjatë kësaj kohe ai monitorohej vazhdimisht në një spital në Cyrih. Kur u zgjua, zbuloi se nëna e tij kishte ndërruar jetë dhe gjithashtu se ai ishte diagnostikuar me tuberkuloz, të cilin me siguri e kishte kapur gjatë qëndrimit në spital. Pasi u bë më mirë u transferua në Greqi ku dha mësim frëngjisht.

Në klasën e tij, ai u bë mik i mirë me një student të quajtur Georgios Papachatzis, i cili më vonë u bë një person i rëndësishëm brenda qeverisë greke. Në vitin 1924, kur donte të kthehej në Zvicër, ai i dha Papachatzis ditarin e tij personal si dhuratë. Në këtë ditar, ai kishte shkruar gjithçka që kishte “ëndërruar” gjatë komës së tij njëvjeçare. Dëshira e vetme e Dienach nga Papachatzis ishte që të mos ndante kurrë informacionin brenda ditarit.

Jeta e Paul Amadeus Dienach nga e ardhmja

Historia e Amadeus Dienach, njeriut që ra në koma në 1921 dhe u

Papachatzis filloi të lexonte ditarin dhe gjithashtu ta përkthente nga frëngjishtja në greqisht. Brenda 800 faqeve Dienach përshkroi se si gjatë komas së tij, vetëdija e tij la trupin dhe hyri në trupin e një personi të vitit 3906. Përgjatë ditarit, Dienach përmend se ai nuk është një shkrimtar dhe as një njeri me shumë imagjinatë, dhe detaje të imta.
Pavarësisht dëshirës së Dienach, Papachatzis e kishte botuar librin në vitin 1972, pavarësisht nga një mosmarrëveshje e madhe, pasi ai nuk ishte autori. Dienach nuk ishte një autor, poet apo shkrimtar profesionist. Përkundrazi, ai ishte një njeri i zakonshëm që mbante një ditar, asnjëherë me shpresën se do të botohej dhe kurrë me dëshirën për t'u bërë i famshëm nga një libër. Libri u mirëprit me shumë polemika pasi njerëzit thonë se autori (Dienach) u përpoq ta portretizonte një roman si një histori të vërtetë.

Brenda librit, Dienach përshkruan se si u zgjua në vitin 3906 në trupin e një burri të quajtur Andreas Northam, i cili ishte në një spital duke u shëruar pas një aksidenti. Aksidenti ndodhi me përplasjen e atyre që Dienach i përshkruan si makina fluturuese të së ardhmes. Andreas u mahnit nga teknologjia e pranishme në spital si dhe nga uniformat futuriste të veshura nga mjekët. Pavarësisht gjithë kësaj, ai nuk e kuptonte gjuhën që flisnin mjekët, as nuk mund të kujtonte se kush ishte në të vërtetë.

Ajo që është më e mahnitshme është se vetëdija e Dienach në kontrollin e trupit të Andreas kishte zbuluar gjithçka që kishte ndodhur që nga viti 1921. Bazuar në pranimin e tij, çështjet më të mëdha brenda shekullit të 20-të dhe 21-të janë:

Luftërat Botërore

Mungesa e respektit ndaj natyrës

Shtypja e dhunës

Konsumerizmi i tepruar që shkatërron planetin

Kishte vite ku bota politike dhe ekonomike kontrollohej nga një rend i ri global. Dhuna dhe varfëria ishin shtrirë në mbarë botën. Njerëzimi kishte arritur në një pikë ku kishte mbipopulluar Tokën dhe Marsi ishte tashmë i kolonizuar nga mijëra njerëz. Megjithatë, kolonia në Mars jetoi vetëm për 60 vjet pasi një fenomen katastrofik i vrau të gjithë ata.

Në vitin 2309 pothuajse e gjithë popullsia e Evropës shuhet nga një luftë bërthamore. Të mbijetuarit fillojnë të migrojnë në Evropën Jugore, ku ata fillojnë procesin e ripopullimit të kontinentit. Në fillim të shekullit të 24-të, krijohet një qeveri e re globale që heq të gjitha vendet dhe kontinentet dhe e bën të gjithë popullsinë e Tokës pjesë e një kombi të vetëm, duke sjellë kështu barazi për njerëzimin.

Dienach shënoi vitin 2894 si një vit shumë të rëndësishëm ku ishte dëshmuar rilindja e një force shpirtërore midis Greqisë dhe Maqedonisë, në Luginën e Trëndafilave. Ky entitet shpirtëror solli një lloj të ri njeriu që ishte shumë i ndryshëm nga pikëpamja fizike dhe që solli një mënyrë jetese të re në shoqërinë tonë, më të thjeshtë dhe që e bëri njerëzimin më të lumtur.

Në vitin 3382, një njeri i quajtur Alex Volky solli një kuptim të ri në fuqinë e ndërgjegjes njerëzore përmes meditimit. Njerëzit zhbllokuan fuqinë e vërtetë të shpirtit të tyre dhe arritën të bënin gjëra të pabesueshme, të tilla si kontrolli i kimikateve brenda trupit të tyre që ndikonin në emocionet e tyre. Ka shumë gjëra të tjera të pabesueshme të përshkruara brenda librit që janë pranuar nga Dienach.

Ajo që është interesante është se historia deri në vitin 3906 duket se ndjek filozofinë e paraqitur nga Giambattista Vico (1668–1744), i cili përshkruan se udhëtimi i njerëzimit nëpër kohë është një cikël i pafund uljesh dhe ngritjesh. Njerëzimi gjithmonë përballet me sfida që sjellin vdekje dhe depresion. Çdo herë njerëzimi duhet të ribalancojë veprimet e tij negative që sjellin sfida të tilla me ndryshime të mëdha. Ne si njerëz jemi të dënuar të mos arrijmë kurrë një gjendje të qëndrueshme lumturie pavarësisht përparimeve teknologjike ose pasurimit shpirtëror.

Për ata që mund të jenë pak skeptikë për këtë, autorja e famshme Caroline Leavitt kishte përmendur gjithashtu se ajo kishte jetuar jetën e një personi tjetër ndërsa ishte në koma . Ëndërrimi është ende diçka për të cilën ne nuk dimë shumë pasi është e lidhur me ndërgjegjen tonë. Mund të ketë shumë gjëra që ne nuk i dimë për potencialin tonë si qenie njerëzore.

Tiranapost.al