Lajme nga Bota

Dështimi i karantinimit dhe pse duhet ndjekur modeli suedez “mëso të bashkëjetosh me Covid”

Dështimi i karantinimit dhe pse duhet ndjekur modeli suedez

Profesori Mark Woolhouse, i Sëmundjeve Infektive në Universitetin e Edinburgut, sqaron se karantina është një vendim që dështoi në luftën kundër Covid.

Në një sqarim për ‘The Telegraph’, Woolhouse bën thirrje që e gjithë bota t’i kthejë sytë nga Suedia dhe të heqë dorë nga izolimi, për të parandaluar përhapjen e virusit, nuk do të ketë asnjë efekt.

Eksperti merr shembullin e Suedisë, vendit që nuk i besoi kurrë masave kufizuese, vendosi që jeta të vazhdonte normalisht pavarësisht Covid. Madje nuk i besoi as maskave, nuk kërkohen të mbahen në asnjë vend, as në rrugë e as në shkolla, por i besoi vetëm një rregulli: distancës fizike. Rezultati tregohet nga të dhënat e të prekurve me Covid, ku rastet e reja brenda një jave janë mes 106-224 të infektuar të rinj në të gjithë vendin.

Profesori i njohur e arsyeton kështu: 

“E dija që një izolim i dytë ishte mendje përpara se të kishim të parën. Në mes të marsit, ekipi im në Universitetin e Edinburgut modeloi një izolim që përfundoi në qershor dhe u pasua nga një rritje e ngadaltë, fillimisht e padukshme në rastet gjatë verës, duke kulmuar në një izolim të dytë në fund të shtatorit.

E dinim që skenari ishte i mundshëm sepse e dinim që një izolim është një zgjidhje afatshkurtër, jo një zgjidhje afatgjatë. Sidoqoftë me kujdes i zbutëm kufizimet me kohën e duhur, kur numri i të infektuarve nisi të rritej sërish. Në Mbretërinë e Bashkuar, ajo kohë është tani.

Megjithatë, nuk jemi në mesin e marsit. Në atë kohë rastet dhe vdekjet dyfishoheshin çdo 3-4 ditë. Në mes të shtatorit, rastet dyfishohen çdo 7-14 ditë, ndërsa vdekjet edhe më ngadalë. Edhe kjo pritej; mënyra sesi po jetojmë tani nuk lejon që virusi të përhapet aq lehtë sa më parë, kështu që kjo duhet të jetë më shumë një përplasje e dytë sesa një valë e dytë.

Kërkohet një lloj përgjigje, por duhet të jetë proporcionale. Një sugjerim ishte ‘ndërprerja e rrethit’, versioni i mbajtjes së distancës fizike në një afat të shkurtër, për të ulur incidencën gjatë një periudhe dy javore. Virusi do të kthehej sërish, por ne do të kishim fituar disa javë.

Është thellësisht zhgënjyese që gjashtë muaj në këtë pandemi, pasi kemi refuzuar çdo alternativë të propozuar, vazhdojmë të kthehemi tek izolimi, një strategji që dukshëm po dështon në të gjithë botën. Nëse duhet të ndjekim këtë rrugë, të paktën le të shmangim gabimet e mëparshme. Masat kufizuese në mars ishin shumë të ashpra, dështuan në mbrojtjen e atyre që kishin më shumë nevojë për mbrojtje dhe nuk kishin asnjë strategji ‘daljeje’.

Një ‘ndërprerës i rrethit’ duhet të bëhetpër të minimizuar përçarjet, veçanërisht për sigurimin e kujdesit shëndetësor dhe arsimimin, por edhe për biznesin dhe shërbimet; duhet të përqendrohet në mbrojtjen e të moshuarve dhe më të prekurve; dhe duhet të jetë i kufizuar në kohë.

Gjithashtu duhet të vendosim disa rregulla themelore. Së pari, ne vendosim vetëm ndërhyrje të bazuara në prova, ndryshe nga rregulli i gjashtë në Angli që zbatohet pa qenë nevoja edhe për fëmijët, të cilët luajnë një rol të vogël në transmetim, dhe aktivitetet në natyrë, të cilat janë me rrezik shumë të ulët. Së dyti, kemi një plan të qartë për përdorimin e kohës që kemi blerë; për shembull, për të ndërtuar kapacitetin e testimit. Së treti, jemi dakord për një strategji afatgjate që nuk përfshin një ‘cikël që lidhet dhe prishet’ deri sa të mund të gjejmë një vaksinë. Nuk duhet të lejojmë që shërimi të bëhet më i vështirë se sëmundja.

Kjo strategji afatgjatë duhet të jetë një qasje e bazuar në rreziqe për të jetuar me Covid-19. Ky është një virus shumë i pakëndshëm, por, për shumicën dërrmuese të njerëzve, jo pak aq i pakëndshëm saqë duhet të mendojmë ta mbyllim shoqërinë sërish për t’u përballur me të. Mund t'i ndihmojmë individët të vlerësojnë rrezikun për veten e tyre dhe njerëzit përreth, t'u mundësojmë të gjithëve të zbusin ato rreziqe duke siguruar që më të prekshmit të mbrohen, dhe në këtë mënyrë të minimizojmë nevojën për ndërhyrje të qeverisë. A do të funksiononte kjo? Duket se po funksionon në Suedi./ Burimi The Telegraph